Kopiëren is niet mogelijk.
logo

Zandhoop

Zand

Tijdelijke kunstwerken, die vaak materiele realiteit laten zien in haar meest naakte en ongepolijste verschijningsvorm, duiden de richting aan waarin deze jonge kunstenaar zich momenteel ontwikkelt. Het fenomeen ‘tijdelijk kunstwerk’ is natuurlijk niet nieuw. Op de triënnale van Brasschaat zagen we daar nog prachtige voorbeelden van. Niet zelden worden zulke werken gemaakt als structuurstudie, die naast hun autonome waarde als het ware een impuls kunnen  genereren voor de ontwikkeling van de architectuur, of voor andere ruimtelijke toepassingen. De levensduur van die kunstwerken is meestal min of meer planmatig. Maar hier is de levensduur van het werk bewust in het ongewisse gelaten. Het werk grijpt daarom terug op oerbeginselen. In dit specifieke voorbeeld is dat de maximale hellingshoek van gestapelde zandkorrels, waarbij het granulaire karakter van het materiaal maatgevend is. Dit soort aan de fysica ontleende theoremata worden door deze kunstenaar steeds opnieuw toegepast en gerespecteerd: hij doet zijn werk, de natuur doet het hare. Tot die natuur rekent hij ook het menselijk handelen. Vaak is zijn werk dan ook slechts twee dagen te zien, van vrijdagavond tot maandagochtend.

2013