Kopiëren is niet mogelijk.
logo

Kauwenliefde

Tegen het einde van de zomer, elke avond weer, worden mijn vrouw en ik zo ongeveer tegen zonsondergang getrakteerd op een gratis voorstelling die zijn weerga niet kent. Van heinde en ver komen vlak bij ons huis de kauwen aanvliegen. Ze zijn dan de hele dag in koppeltjes of kleine groepen in de weer geweest, verspreid door stad en ommelanden, maar slapen doen ze daarna graag met zijn allen op één centrale plek. Die plek is het Energieplein in Tilburg, dat helemaal vol staat met grote bomen.

De kauwen zijn zó blij elkaar weer te zien, dat ze luidkeels elkaars namen roepen. Eerst zijn het nog tientallen, maar in korte tijd groeit de groep aan tot honderden. Ik schat 500 op deze foto. De aangroeiende zwerm vliegt rond het plein in een magistrale choreografie, met een synchronisatie waar ze bij het Nederlands Danstheater jaloers op zouden zijn. Tegen de tijd dat ze bijna compleet zijn doen ze dat zwijgend, zodat je bij het overvliegen alléén nog het geruis van die honderden vleugels voorbij hoort komen, inclusief doppler effect. Ook een truc die ze in de moderne dans nogal eens toepassen. Bach zwijgt, de dansers dansen hijgend en zwetend door. Het kippenvel dat dit bij mij teweegbrengt wil ik graag even met je delen. Voor de echte beleving moet je een keer naar het Energieplein komen. Als je dat niks vindt, doe dan Theaters Tilburg, wel minder dan dit, maar ook mooi.

Kauwen staan bekend om hun intelligentie en hun grote sociale vermogens, een combinatie die je vaker ziet in het dierenrijk, want van communiceren word je slim. Wat ook bij kauwen hoort, is hun levenslange monogamie. De hechte koppels vallen zelden uiteen, gescheiden kauwen vallen niet goed in de groep. Scheiden, dat doe je gewoon niet, als kauw zijnde.

De jonge kauwen, die in het najaar ook meteen aan het spektakel deelnemen, ontmoeten op het Energieplein hun levenslange geliefde. Dat moet deel zijn van alle opwinding, lijkt me. De bijeenkomst is dus eigenlijk ook een soort festival. Net als bij mensenfestivals wordt er geflirt en bloeien er kauwenliefdes op. En het is net zo internationaal als bij 013, Pinkpop of Lowlands, er zijn buitenlanders bij: in het najaar komen de kauwen uit Scandinavië hierheen om te overwinteren. Gezellig.

Vanuit mijn tuintje was de zwerm moeilijk te fotograferen, dus wendde ik me tot Verzorgingshuis De Bijsterstede, aan de overkant, met de vraag of ik vanaf dak of balkon plaatjes mocht komen schieten. Het balkon mocht. Ik kreeg enthousiaste hulp van de dienstdoende koffiejuffrouw bij het vinden van mijn logeplaats. De kauwenvoorstelling duurde maar kort, maar was adembenemend. Na afloop ging ik nog even in het donker onder de bomen staan en genoot met gesloten ogen van het kauwenconcert. Toen ik ze weer open deed, keek een passerende jongedame met uitgelaten hond me aan, met een mengeling van vrees en verwondering in haar blik. Voldaan ging ik huiswaarts. Zij vermoedelijk met een bevestiging van het idee, dat je in een grote stad nu eenmaal vreemde vogels tegen kan komen.

2018